Read More

की आणि का

स्त्री-पुरूष समानता या विषयावरची चर्चा ही अखंड तेवत असलेल्या नंदादीपासारखी आहे. म्हणजे या चर्चेला काहीही अंत नाही. असं का? जग आज एकविसाव्या शतकात असतानाही बायकांना पुरूषांच्या बरोबरीचं स्थान मिळावं किंवा मिळतं आहे की नाही यावर अविरत चर्चा घडत असतात. जगात बहुतांश ठिकाणी आजही पुरूषसत्ताक पद्धती आहे. पाश्चिमात्य देशातल्या स्त्रीवादी चळवळीच्या कार्यकर्त्यांच्या सततच्या प्रयत्नांमुळे आज बायकांची परिस्थिती बरीच सुसह्य आहे असं म्हणायला हरकत नाही. पण तीही मध्यमवर्गीय घरातल्या सुशिक्षित बायकांची. निम्न आर्थिक स्तरातल्या कितीतरी बायका अजूनही माणूस म्हणून जगायचा अधिकार मिळवण्यासाठी झगडत आहेत.

Read More

प्रवासाच्या याद्या

येत्या ३१ तारखेला इस्त्रायलला जाणार आहे. या देशाबद्दल मला फार आकर्षण आहे. त्यांचं राष्ट्रप्रेम आणि आपलं अस्तित्व कायम राखण्यासाठीचे त्यांचे जीवापाड प्रयत्न फार भावतात. इस्त्रायलमध्ये ऐतिहासिक स्थळं तर बघण्यासारखी आहेतच पण तिथला निसर्ग वेगळाच आहे. शिवाय तेल अवीव हे अगदी आधुनिक शहर आहे, जिथे जगातल्या इतर मोठ्या शहरांची वैशिष्ट्यं तर दिसतातच पण तिथे खास इस्त्रायलचा ठसा पण बघायला मिळतो.

तर जायची तयारी सुरू झाली आहे. आजच व्हिसासाठीची कागदपत्रं सबमिट केली आहेत. कुठल्याही प्रवासाला जायचं म्हटलं की मला उत्साह येतो. जिथे जाणार आहे तिथल्या ठिकाणांबद्दल माहीत करून घ्यायचं, तिथे काय खायलाप्यायला मिळतं ते शोधायचं, तिथे काय बनतं त्याबद्दल माहिती घ्यायची आणि असं सगळं होमवर्क करून मग प्रवासाला निघायचं. अर्थात अगदी प्रवासाचा कार्यक्रम अगदी काटेकोर पाळायचा नाही. तिथे पोचल्यावर एखाद्या दिवशी वाटलं की आज काहीच करायचं नाही, तर नुसतंच रस्त्यावरच्या एखाद्या कॅफेत बसून रस्त्यावरची गर्दी न्याहाळत शांतपणे कॉफी किंवा हॉट चॉकलेट पित बसायचं. चहा मला भारतीयच आवडतो, त्यामुळे बाहेर गेलं की फक्त कॉफी किंवा हॉट चॉकलेटच.

Read More

काजळ आणि लिपस्टिक

मी पूर्वीही लिहिलं होतं की काजळ आणि लिपस्टीक वगळता मी दुसरा कुठलाही मेकअप वापरत नाही. काजळ मात्र मी आठवी-नववीत असल्यापासून वापरतेय. सुरूवातीला बरीच वर्षं जाई काजळ वापरायचे. नंतर गाला किंवा लॅक्मेचं आयलायनर काजळासारखं लावायचे. नंतर काही वर्षं शहनाजचं हर्बल काजळ वापरलं. नंतर जेव्हा लॅक्मेच्या आयपेन्सिल आल्या तेव्हा त्या वापरल्या.

वजनाचं व्यवस्थापन

मी आता ४५ वर्षांची आहे आणि गेली निदान २५ वर्षं मी नेमानं चालते आहे. मला रमतगमत चालायला खूप आवडायचं कॉलेजमध्ये. युनिव्हर्सिटीत एमए करत असताना तर खूपदा चालत घरी यायचे. साधारणपणे ६ किलोमीटर होतं विद्यापीठ. मी आणि माझी मैत्रीण सोनाली रोज फिरायला जायचो. अर्थात त्यात फार काही व्यायाम वगैरे करावा असं मनात नव्हतं. टाइमपासच जास्त होता.

पुढे लग्न झाल्यावर मुंबईत आले. लग्नानंतर नव-याला चालायला न्यायला लागले. पुढच्या काही वर्षातच त्याला high cholesterol निघालं. त्यामुळे मग तोही नियमित चालायला लागला. आणि १४ वर्षांपूर्वी त्याची angioplasty झाली. स्मोकिंग करत नसतानाही किंवा डायबेटिस नसतानाही. त्यानंतर मात्र आमच्या संपूर्ण घराची जीवनपद्धतीच बदलून गेली. खाण्यापिण्यावर नियंत्रण आलं. अधिक पौष्टिकतेचा विचार व्हायला लागला आणि मुख्य म्हणजे व्यायाम हा आयुष्याचा अविभाज्य भाग बनला.

केसविरहित सौंदर्य

भरघोस केस असणं हे आपल्याकडे सौंदर्याचं लक्षण मानलं जातं. केस जितके घनदाट तितके ते छान असं मानलं जातं. केसांच्या वेगवेगळ्या प्रकारांमुळे स्त्रीपुरूषांचं व्यक्तिमत्व किती वेगवेगळं दिसतं. कुणाचे कुरळे, कुणाचे सरळ, कुणाचे वेव्ही, कुणाचे जरठ, कुणाचे रेशमासारखे मऊ, कुणाचे सोनेरी, कुणाचे भुरे तर कुणाचे काळेभोर. केसांमुळे प्रत्येक माणसाला एक व्यक्तिमत्व प्राप्त होत असतं. मोकळ्या केसांत माझ्या तू जीवाला गुंतवावे, ये किसकी जुल्फ बिखरी-जग सारा गया महक महक, ये रेशमी जुल्फे, जुल्फों की घटा के लेकर अशी एक ना अनेक गाणी केसांच्या सौंदर्याचं वर्णन करणारी आहेत.

Read More

फॉर्मल पोशाख

देशात किंवा परदेशात कॉन्फरन्सला गेल्यावर कशा प्रकारचे कपडे घालावेत असा प्रश्न मृदुला देशमुख-बेळे या मैत्रिणीनं विचारला आहे. मृदुला प्राध्यापक आहे. तिला साड्या नेसायला आवडत नाही पण तिला हातमागावरचे कपडे आवडतात. मग ती प्लेन कुडते शिवते आणि त्यावर उत्तम रंगसंगतीच्या सिल्कच्या ओढण्या वापरते.

मृदुलानं विचारलेल्या प्रश्नाला उत्तर द्यायला मी काही तज्ज्ञ नाही. पण मला जे काही वाटतं आहे ते मी इथे सांगते आहे. सर्वसाधारणपणे कॉन्फरन्सला फॉर्मल कपडे घालावेत असा संकेत आहे. आता जगभर स्त्रियांसाठी फॉर्मल कपडे म्हणजे स्ट्रेट कट ट्राऊजर्स आणि शर्ट, किंवा नी लेंग्थ स्कर्ट आणि शर्ट, वर ब्लेझर, ब्लेझर नको असल्यास सिल्कचा स्कार्फ असं वापरलं जातं.

Read More

१०० साडी पॅक्ट

केवळ साडी नेसण्याच्या आवाहनामुळे सोशल मीडियावर सक्रिय असलेल्या बायकांचं आयुष्य इतकं बदलून जाईल याची दोन वर्षांपूर्वी कुणीही कल्पना केली नव्हती. १०० साडी पॅक्ट म्हणजे काय हे अनेकांना माहीत आहेच. पण काही नवीन वाचकांनी त्याबद्दल थोडी माहिती द्यायला सांगितली आहे म्हणून परत सांगतेय. एली मॅथन आणि अंजू मौद्गल्य-कदम या दोघी मैत्रिणींनी २०१५ या वर्षाच्या सुरूवातीला १०० साडी पॅक्ट या चळवळीला सुरूवात केली. यात सामील होण्याचं आवाहन त्यांनी सोशल मीडियावरच्या बायकांना केलं. हा पॅक्ट सोपा आहे. एका वर्षात शंभरदा साडी नेसायची. शंभर साड्या हव्यात का? तर नाही. तुम्ही एक साडी कितीदाही नेसू शकता. फक्त वर्षातून शंभरदा साडी नेसायची त्या साडीमागची कहाणी सांगायची आणि आपले त्या साडीतले फोटो सोशल मीडियावर शेअर करायचे.

Read More

पांढरे केस आणि मी

आपण चांगलं दिसावं असं प्रत्येक माणसाला वाटत असतं आणि त्यात काहीही चूक नाही. त्यामुळे बहुतेक सगळी माणसं नेहमी चांगलं दिसण्याचा प्रयत्न करत असतात. अर्थात प्रत्येक व्यक्तीची चांगलं दिसण्याची व्याख्या वेगळी असते. त्यामुळे एखाद्याला जे चांगलं वाटतंय ते दुस-याला चांगलं वाटेलच असं नाही.

वाढणारं वय हे वास्तव आहे. आपलं सगळ्यांचंच वय वाढणारच आहे म्हणूनच तर जन्मदिवसाला वाढदिवस असंच म्हटलं जातं. वाढणारं वय आपण कसं स्विकारतो हा खरा प्रश्न आहे. लहान असताना वय वाढावं असं वाटत असतं कारण तारूण्याची कल्पना विलोभनीय वाटत असते. आणि ते खरंही आहे. तरूण असण्यातली मजा काही औरच आहे. या वयात माणूस दिसतोही छान, बेफिकिर असतो, कसल्या चिंता नसतात, आईवडील धडधाकट असतात, त्यामुळे सगळं कसं छान वाटत असतं. पण नंतर जसजसं वय वाढायला लागतं तसंतसं काहींना ते नकोसं वाटायला लागतं. आणि या नकोशा वाटण्यामागे सगळ्यात अग्रक्रमावर असतं ते दिसणं.